ตอนที่ 262 ไม่อยากให้เธอทุกข์ใจ

โจวเหนียนเสี่ยวโบกมือ “ช่างเถอะ ฉันยังไม่รู้เลยว่าคุณคิดอะไรอยู่?”

คำเดียวของเธอแทงทะลุความคิดของลู่เซียว

แววตาลู่เซียวมีร่องรอยผิดหวังแวบหนึ่ง เขายังคงยกมุมปาก “ผมขับรถไปส่งคุณกลับได้นะ”

ได้ยินว่าเขาจะขับรถไปส่ง โจวเหนียนเสี่ยวก็ใจสั่นนิดหน่อย

เธอไม่เคยลืมภาพตอนนั่งรถบัสกลับไปที่แสนน่าสังเวชครั้งนั้น

ถ้ามีทางเลือก ใครจะอยากนั่งรถบัส?

แต่แบบนี้ก็ไม่ค่อยดี เธอไม่ใช่คนชอบติดค้างบุญคุณใคร โดยเฉพาะคนตรงหน้า ที่ยังมีความคิดอื่น ๆ กับเธอ

“ไม่ต้องหรอก บ้านฉันอยู่ใกล้ที่นี่มาก กลับเองได้”

ช่างไม่รู้จักน้ำใจเอาซะเลย