กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
วันรุ่งขึ้น ตอนที่โจวเหนียนเสี่ยวไปบ้านน้าชาย ในบ้านเต็มไปด้วยความคึกคัก
“เหนียนเสี่ยว เธอยังจำน้าฝั่งแม่คนนี้ได้ไหม? แล้วก็พี่สาวของเธอด้วย” หวังชุนเสียแนะนำเธอทีละคน
โจวเหนียนเสี่ยวทำหน้างง ๆ แล้วทักทายผู้คน
ล้วนเป็นญาติห่าง ๆ
แม้จะเรียกพี่สาว แต่คนคนนั้นดูแก่กว่าเธอสิบกว่าปี
จริง ๆ แล้ว สำหรับคนเหล่านี้ เธอจับเค้าได้บ้างจากภาพจำของเจ้าของร่างเดิม
แต่ภาพจำไม่ได้ลึกซึ้งเป็นพิเศษ
เพราะพวกเขาอยู่ไกลกัน มีแค่ช่วงตรุษจีนเท่านั้นที่จะไปมาหาสู่กันบ้าง