ตอนที่ 126 ป้อนให้เธอกินด้วยตัวเอง

เธอตกใจจนเด้งตัวลุกขึ้นทันที แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองแสดงท่าทีเกินไปหน่อย จึงยิ้มบาง ๆ ให้ฟู่เสี่ยนชวน “นายตื่นแล้วเหรอ?”

ชายหนุ่มจ้องเธอด้วยสายตาเย็นเยียบ “ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่?”

“คือว่า… ฉันได้ยินว่านายป่วย ก็เลยมาดูแลนาย”

“ไม่จำเป็น” ฟู่เสี่ยนชวนพูดพลางเบือนหน้าไปอีกทาง “เธอไปเถอะ”

เมื่อเห็นท่าทีเย็นชาของฟู่เสี่ยนชวน ก็รู้สึกเหมือนทั้งคู่กลับไปเป็นเหมือนตอนที่เพิ่งพบกัน

นี่ฟู่เสี่ยนชวนปิดป้อมปราการที่เคยเปิดให้เธอเข้าไปแล้วอย่างนั้นเหรอ?

คิดถึงตรงนี้ หัวใจของโจวเหนียนเสี่ยวก็เจ็บแปลบเป็นระลอก

“ฟู่เสี่ยนชวน ขอโทษนะ ก่อนหน้านี้ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น ฉันอยากย้ายกลับมาอยู่แล้ว”