กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
สองคำว่า ‘พวกเรา’ ที่โจวเหนียนเสี่ยวเผลอพูดออกมา ทำให้จิตใจของฟู่เสี่ยนชวนในตอนนี้อ่อนโยนอย่างประหลาด
“งั้นเธอเลี้ยงเองสิ” เขาว่า
เมื่อได้ยินดังนั้น โจวเหนียนเสี่ยวก็วางกระบองเซียนลงบนโต๊ะ “แต่ฉันเลี้ยงไม่เป็นนะ!”
ฟู่เสี่ยนชวนคนนี้พอจะรู้จักเหตุผลบ้างไหมนะ เธอเพิ่งพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนขนาดนั้น เขากลับยังไม่ใจอ่อนอีกหรือ
“ฉันสอนเธอได้ ง่ายมาก”
“……งั้นก็ได้”
แฟนหนุ่มบ้านอื่น พอเธอบอกว่าจะเลี้ยง คงพูดออกมาตรง ๆ ว่าซื้อเลย ๆ
ช่างมันเถอะ ตอนนี้ทำให้แฟนสาวมีความสุขก็พอแล้ว
แต่ฟู่เสี่ยนชวนล่ะ? ท่อนไม้ทั้งท่อน! ยังจะสอนเธอเลี้ยงอีก!
ช่างเถอะ พวกเขาก็ไม่นับว่าเป็นความสัมพันธ์คนรักอย่างเป็นทางการ ฉะนั้นจะเรียกร้องมากเกินไปไม่ได้