ตอนที่ 125 เธอไปเถอะ

พูดจบ เฉียวหน่วนหรงก็กลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง ผ่านไปพักใหญ่จึงออกมา ในมือประคองสมุนไพรกองหนึ่งไว้ “ฉันก็ไม่รู้ว่าศาสตราจารย์ฟู่ป่วยเป็นอะไร แต่ทั้งหมดนี้เป็นสมุนไพรที่ฉันใช้เวลาป่วย ลองดูว่ามีอย่างไหนใช้ได้บ้าง”

สมุนไพรจะกินสุ่มสี่สุ่มห้าได้หรือ?

ถึงอย่างนั้น ความมีน้ำใจของเฉียวหน่วนหรงก็ทำให้โจวเหนียนเสี่ยวซาบซึ้ง

ไม่นาน โจวเหนียนเสี่ยวก็รีบร้อนมาถึงเขตบ้านพัก

เธอกดกริ่งหน้าประตู ในเมื่อบอกว่าจะย้ายออกไปอยู่ข้างนอก เธอย่อมคืนกุญแจและของอื่น ๆ ให้ฟู่เสี่ยนชวนไปหมดแล้ว

ไม่นาน ประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าของจางเจ๋อที่เต็มไปด้วยความโกรธ

เจตนาสังหารที่แผ่ผ่านเลนส์แว่นออกมา ทำให้โจวเหนียนเสี่ยวเผลอถอยหลังไปสองก้าว