เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 ของขวัญชิ้นใหญ่จากอันกั๋วกง
กู้เจาฮวากินอะไรไปนิดหน่อยก็ยิ่งรู้สึกเหนื่อย ท่านหญิงฉางหนิงเห็นแบบนั้นก็รีบให้กู้เซินพานางกลับไปพักผ่อน
อันกั๋วกงกังวลจนแทบขวัญหนีดีฝ่อมาหลายวัน แล้วยังต้องทนลมหิมะอยู่ข้างนอกจนแทบแย่ ตอนนี้เลยคิดจะไปหาฮูหยินให้ช่วยปลอบใจที่บอบช้ำของเขาสักหน่อย
ใครจะคิดว่าท่านหญิงฉางหนิงกลับทำหน้าบึ้ง แล้วถลึงตาใส่เขาอย่างแรงจนเขาใจหายวาบ
“ฮู...ฮูหยิน เป็นอะไรไปหรือ” อันกั๋วกงรีบทบทวนตัวเอง แต่คิดเท่าไรก็นึกไม่ออกว่าทำอะไรผิด
แต่พอท่านหญิงฉางหนิงเห็นหน้าเขาก็หงุดหงิดขึ้นมา นางพูดเสียงเย็นว่า “เรื่องเจ้าชู้ของท่านแท้ ๆ แต่กลับตกมาเป็นภาระของเจาเจา รู้อย่างนี้ ตอนนั้นข้าคงไม่เลือกท่าน!”
อันกั๋วกงได้ยินแล้วก็ถอนหายใจโล่งอก ที่แท้ก็เป็นเรื่องเก่าแก่ตั้งนานแล้ว