กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชะตาร้ายขององค์รัชทายาท
เมื่อครู่ องค์หญิงใหญ่อวี้หรงยังจมอยู่กับความยินดีที่สมหวัง แต่พริบตาต่อมากลับใจหล่นวูบ สายตาที่มองอันกั๋วกงเต็มไปด้วยความระแวงและระวังตัว
อันกั๋วกงดึงกระดาษจดหมายออกจากมือนาง แล้วพูดเสียงเรียบว่า “ลอบค้าขายเกลือกับเหล็ก องค์หญิงช่างกล้าหาญน่านับถือจริง ๆ”
เกลือกับเหล็กเป็นของสองอย่างที่ราชสำนักควบคุมเข้มงวดที่สุด แต่อวี้หรงกลับลอบค้าทั้งคู่
พอเห็นสีหน้าตื่นตระหนกขององค์หญิงใหญ่อวี้หรง อันกั๋วกงก็ยกมุมปากขึ้น