เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สังหารใจคน
ไป๋โย่วเวยเดินไปทางเรือนรับรองที่กู้เนี่ยนซีพักอยู่พร้อมกับกู้เจาฮวา
ไป๋โย่วเวยลองหยั่งเชิงพูดขึ้นว่า “เจาฮวา เจ้าเดินทางไกลมาตลอดทาง คงเหนื่อยแย่เลยสินะ”
กู้เจาฮวาเหลือบมองนางแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร
ไป๋โย่วเวยรู้สึกดีใจอยู่ในใจ ในเมื่ออีกฝ่ายไม่เอ่ยปากโต้กลับ ก็เท่ากับยอมให้ตนเรียกแบบนี้แล้ว
เยี่ยมไปเลย
“เจาฮวา ร่างกายเจ้าบอบบาง สู้พักผ่อนให้หายเหนื่อยก่อนแล้วค่อยไปเยี่ยมคุณหนูใหญ่กู้ก็ยังไม่สาย” ไป๋โย่วเวยเสนอด้วยความหวังดี “เรือนที่เจ้าเคยพัก ข้ายังเก็บไว้ให้เจ้าตลอด ไม่เคยให้ใครเข้าไปอยู่ พอเจ้าไปถึงก็พักได้ทันทีเลย”
กู้เจาฮวาส่ายหน้า บอกเสียงเรียบ “ข้ารีบ”
ตอนแรกไป๋โย่วเวยนึกว่าสองพี่น้องนี้ความสัมพันธ์ไม่ค่อยดี ใครจะไปคิดว่าพอได้ยินว่ากู้เนี่ยนซีป่วย กู้เจาฮวาก็รีบรุดมาเยี่ยมทันที