กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 96 เงื่อนไขของอู๋เวย
วันรุ่งขึ้น ณ เมืองหางโจว ท่าอากาศยานเซียวซาน
หลินเป่ยช่วยอู๋เชี่ยนลากกระเป๋าเดินทาง ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันเข้าไปในห้องโถงขาออก
หลังจากออกบัตรขึ้นเครื่องและโหลดสัมภาระเรียบร้อย ทั้งสองก็มายืนอยู่ด้านนอกจุดตรวจความปลอดภัยโดยไม่มีใครเอ่ยคำใด
อู๋เชี่ยนสวมเสื้อมีฮู้ดสีขาวนวล กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ ผมยังคงรวบเป็นหางม้าสูง เหมือนกับตอนที่มาถึงไม่มีผิดเพี้ยน
แต่หลินเป่ยกลับรู้สึกว่าเธอดูเหมือนมีอะไรบางอย่างเปลี่ยนไป บอกไม่ถูก อาจจะเป็นแววตา เวลาที่มองเขาดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างเพิ่มขึ้นมา เหนียวแน่นชวนละลาย คล้ายกับน้ำตาลที่ละลายไปครึ่งหนึ่ง
“พี่เขย”
“อืม”
“ฉันไปแล้วนะ”
“อืม”