กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 97 ช่วงนี้ผอมลง
หมอตูในเดือนธันวาคม อากาศหนาวเย็นมาก
ตอนที่หลินเป่ยเดินออกมาจากมหาวิทยาลัย ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
เพิ่งจะดึงประตูรถเปิด โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นทันที
เฉียนตัวส่งข้อความเสียงเข้ามาในกลุ่ม “ทุกคนอย่ามัวลีลา หกโมงครึ่ง! ที่เดิม! ใครมาสายคนนั้นจ่าย!”
จ้าวเซี่ยงหมิงตอบกลับทันควัน “นายเลี้ยงแล้วนายมาตั้งกฎเนี่ยนะ?”
เฉียนตัว “ฉันเลี้ยง ฉันก็เลยเป็นคนตัดสินไง”
หลินเป่ยยิ้มพลางโยนโทรศัพท์มือถือไปที่เบาะข้างคนขับ แล้วสตาร์ตรถ
ไปรับซ่งสืออวี่ก่อน
หน้าประตูศูนย์รถยนต์เป่ยฟาง ซ่งสืออวี่สวมเสื้อโค้ตตัวยาวสีอูฐ พันผ้าพันคอสีเทาอ่อน ยืนรอเขาอยู่ใต้แสงไฟริมทาง