กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 95 ความรู้สึกมีความรัก
วันอาทิตย์ เมืองหางโจว
หลินเป่ยถูกเสียงเคาะประตูดังปลุกให้ตื่น
“พี่เขย! เก้าโมงแล้ว! ไหนพี่บอกว่าเก้าโมงไง!”
เสียงของอู๋เชี่ยนดังแว่วมาจากนอกประตู ทั้งใสกังวานราวกับนกกระจอกที่ตื่นแต่เช้าตรู่
หลินเป่ยพลิกตัว ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมโปง ไม่อยากสนใจเธอ
แต่อู๋เชี่ยนไม่ยอมรามือ เคาะไปถึงสามรอบ สุดท้ายถึงขั้นกดกริ่งประตูรัว ๆ
“มาแล้ว ๆ” หลินเป่ยใส่ชุดนอนเดินไปเปิดประตู
อู๋เชี่ยนยืนอยู่หน้าประตู เธอสวมเสื้อไหมพรมสีขาว กางเกงยีนส์สีฟ้าอ่อน มัดผมหางม้าสูง ทั้งตัวดูสะอาดสะอ้านหมดจด ราวกับนางเอกที่เดินออกมาจากซีรีส์วัยรุ่นในรั้วมหาวิทยาลัย
ในมือหิ้วถุงสองใบ ใบหนึ่งใส่ปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ อีกใบใส่กล่องขนมมาหลายกล่อง