บทที่ 123 เสบียงของอวี่เหวินเซวียน (3)

บทที่ 123 เสบียงของอวี่เหวินเซวียน (3)

"ขอรับ เซียนจุน" เหล่าศิษย์กล่าวด้วยใบหน้าอมทุกข์ "หาที่ชั้นหนังสือฝั่งนี้" แน่นอนว่าโจวฮุ่ยจะไม่ไร้ความรับผิดชอบเหมือนอวี่เหวินเซวียน เขาดึงเอาม้วนภาพวาดที่ไม่มีกลิ่นอายดุร้ายออกมา แล้ววางไว้บนชั้นหนังสือแห่งหนึ่ง "พวกนี้ปลอดภัย ส่วนอันที่ไม่ปลอดภัย... ข้าจะให้อวี่เหวินเซวียนเป็นคนจัดการอีกทีก็แล้วกัน!" "ขอรับ! เซียนจุน" เหล่าศิษย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที โม่สี่มองอยู่ด้านข้าง แต่กลับอดไม่ได้ที่จะยื่นอุ้งเท้าน้อยๆ ไปแตะม้วนภาพม้วนหนึ่ง แล้วส่งสัมผัสจิตเข้าไป:

ซือจุนบอกว่าฝั่งนี้ปลอดภัย เพราะงั้นข้าลองดูหน่อยก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง... ว้าว! โม่สี่เบิกตาแมวกว้าง เขาเห็นมหาสมุทรสีครามสว่างสดใส และเกาะโดดเดี่ยวที่ลอยอยู่บนผืนทะเล——ไม่ใช่สิ พวกนั้นไม่ใช่เกาะ แต่เป็นเต่ายักษ์แต่ละตัวต่างหาก! "ซือจุน! ข้าเหมือนจะเจอ 'เต่ายักษ์' แล้ว!" โม่สี่รีบดึงสัมผัสจิตกลับมาทันที แล้วกล่าวกับโจวฮุ่ยด้วยความดีใจและประหลาดใจ