บทที่ 122 เสบียงของอวี่เหวินเซวียน (2)

บทที่ 122 เสบียงของอวี่เหวินเซวียน (2)

แน่นอนว่าเหตุผลนั้นต่างจากโม่สี่ สาเหตุหลักคือตอนนั้นโจวฮุ่ยใช้กำลังแย่งไข่ใบที่อวี่เหวินเซวียนเตรียมจะกินไปจากเขา——หรือก็คือไข่ใบที่ต่อมาฟักออกมาเป็นลู่ซูล่งนั่นแหละ——อวี่เหวินเซวียนร้องห่มร้องไห้อาละวาดชุดใหญ่ บอกว่าซือจุนไม่เคารพ "ความเป็นส่วนตัว" ของเขา ความจริงอวี่เหวินเซวียนก็ไม่ได้มีความเป็นส่วนตัวอะไร ตอนเด็กๆ เพราะเขาซนเกินไป โจวฮุ่ยกลัวว่าเขาจะวิ่งเล่นจนหลงทาง จึงให้เขาสวมเสื้อผ้าเครื่องประดับที่มีฟังก์ชันติดตามตำแหน่งและเฝ้าดูตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง อวี่เหวินเซวียนก็ไม่เห็นจะมีความไม่พอใจอะไร แต่แค่โจวฮุ่ยเปลี่ยนชามข้าวของเขา อวี่เหวินเซวียนก็อาละวาดไปถึงสามวัน และเรื่องที่ไม่ได้กินไข่มังกรนั้น ก็มากพอที่จะทำให้อวี่เหวินเซวียนอาละวาดมาสามเดือนแล้วยังไม่ยอมหยุด