บทที่ 121 เสบียงของอวี่เหวินเซวียน (1)

บทที่ 121 เสบียงของอวี่เหวินเซวียน (1)

ท้ายที่สุดอวี่เหวินเซวียนก็ไม่ได้ลงมาทันที ไม่ใช่เพราะโจวฮุ่ยรู้สึกว่าถูกแขวนไว้แค่ห้าวันมันสั้นเกินไป แต่เป็นเพราะอวี่เหวินเซวียนทำตัวเองต่างหาก เขาเองก็รู้สึกว่าห้าวันมันน้อยเกินไป (x) ศิษย์พี่ใหญ่ผู้ชาญฉลาดอาศัยประสบการณ์การถูกแขวนในอดีต คาดเดาว่าซือจุนของเขาน่าจะมีเรื่องอะไรให้เขาไปทำ ถึงกับเล่นตัวขึ้นมาซะอย่างนั้น

"ข้าไม่ลงไป!" อวี่เหวินเซวียนพูดประโยคสำนึกผิดที่ไม่มีความจริงใจเลยแม้แต่น้อยด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง "ในเทศกาลเซ่นไหว้ฤดูใบไม้ร่วงต้นเดือนสิบ ข้าอุตส่าห์เหน็ดเหนื่อยทำอาหารให้คนทั้งสำนักมาทั้งวัน แค่เล่นสนุกนิดหน่อยหลังมื้อค่ำ ไม่ได้พนันอะไรมากมาย ก็ถูกซือจุนจับแขวนซะแล้ว ข้าจำเป็นต้องสำนึกผิดจริงๆ นั่นแหละ!"

ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านอยากจะดูสภาพตัวเองตอนนี้ก่อนค่อยทำตัวแบบนี้ดีไหม? โม่สี่แอบบ่นในใจ เขาสะอึกซ่อนตัวอยู่ด้านหลังซือจุน ไม่อยากมองอวี่เหวินเซวียนที่มีสภาพเหมือนหนอนอ้วนตัวใหญ่บนต้นไม้เลย แม้แต่ปีศาจสองสามตัวที่ถูกแขวนเป็นเพื่อนก็ยังรู้สึกทนไม่ไหว: