บทที่ 37 คำสาปวิญญาณหยิน (1)

บทที่ 37 คำสาปวิญญาณหยิน (1)

อนาคต? นั่นย่อมเป็นสิ่งที่โม่สี่ปวารณาอยากจะได้มาครอบครองมากที่สุดอย่างแน่นอน ทว่ามันก็เป็นสิ่งที่โม่สี่หวาดกลัวที่สุดเช่นกัน เพราะโม่สี่เองก็ไม่รู้เหมือนกันว่า หลังจากไม่ได้เป็น "เตาหลอม" อีกต่อไปแล้ว เขาจะกลายเป็นเช่นไร ในฐานะบุรุษเพศแต่กลับครอบครองกายหยินสุดขั้ว ถูกบีบบังคับให้ฝึกฝนเคล็ดวิชาหยินสุดขั้ว จนถูกหลอมให้กลายเป็นเตาหลอม ตัวโม่สี่เองย่อมไม่ได้รู้สึกดีอะไร เขาแทบจะต้องทนทุกข์ทรมานจากความเหน็บหนาวที่เสียดแทงลึกเข้าไปถึงกระดูกในทุกค่ำคืน จนไม่อาจข่มตาหลับได้ในแต่ละวัน แต่หากทำลายกายหยินสุดขั้วทิ้ง แล้วเปลี่ยนไปฝึกฝนเคล็ดวิชาอื่นล่ะ?