บทที่ 38 คำสาปวิญญาณหยิน (2)

บทที่ 38 คำสาปวิญญาณหยิน (2)

ข้าจะเป็นคนโง่หรือเปล่าไม่รู้ แต่ที่แน่ ๆ ข้าคือเด็กเหลือขอคนหนึ่ง โม่สี่คิดในใจ เขารู้สึกว่า ขอเพียงตนเองมีความกตัญญูรู้คุณและมีความกระตือรือร้นก้าวหน้าอยู่บ้าง ในเวลานี้ก็สมควรกราบกรานขอบพระคุณในความตั้งใจของซือจุน และแสดงเจตจำนงว่าตนเองไม่จำเป็นต้องใช้เหมืองวิญญาณ ก็สามารถทำลายกายหยินสุดขั้วทิ้งได้ และจะเรียนรู้อย่างซือจุน โดยพึ่งพาความพยายามของตนเองในการบำเพ็ญเพียรต่อไป แต่คำพูดเหล่านี้ก็วนเวียนอยู่ที่ริมฝีปากของโม่สี่ ท้ายที่สุดเขาก็ไม่ได้พูดมันออกมา เพราะนี่คือเหมืองวิญญาณทั้งเหมืองเลยนะ! งื้อ ๆ เขาปฏิเสธไม่ลงจริง ๆ โม่สี่เอ่ยถามเสียงเบา "ซือจุน การเปลี่ยนเคล็ดวิชาต้องทำอย่างไรหรือขอรับ? จำเป็นต้องเตรียมอะไรบ้างหรือขอรับ?"