กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 391
จี้ไป่ถางขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน "คุณแน่ใจเหรอว่าจะยืนหลบอยู่หลังภรรยาตัวเองแบบนี้ไปเรื่อย ๆ น่ะ"
ฟู่เฝินซีสะดุ้ง ลืมตาขึ้นมองทางประตู แล้วสบตากับหร่วนไป๋อิงเข้าพอดี
เขาลนลานเดินออกมาจากด้านหลังของจี้ไป่ถาง แล้วรีบอธิบายกับหร่วนไป๋อิงตามสัญชาตญาณ "เมื่อกี้ผม..."
"ดีออกจะค่ะ" หร่วนไป๋อิงชิงพูดตัดหน้าขึ้นมาก่อน "พวกคุณแบบนี้... ดีออกจะค่ะ"
ลมหายใจของฟู่เฝินซีสะดุดกึก จู่ ๆ ก็แสยะมุมปากเย้ยหยัน "นั่นสิ ดีออกจะ"
เขามีความมั่นใจมาจากไหน ถึงได้คิดว่าหร่วนไป๋อิงจะแคร์เขา
จี้ไป่ถางกับกวนอวี๋ยืนอยู่ข้างนางเอกเหมือนตัวละครประกอบในนิยายประธานจอมบงการ คอยหันไปมองคนนู้นที คนนี้ทีเป็นระยะ