กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 392
"เธอน่ะเหรอ" ฟู่เฝินซีลากเสียงยาวอย่างมีความนัย ตั้งใจพูดขึ้นมาว่า "ผีดิบ ผีตัณหา ผีหิวโซ"
"..."
กวนอวี๋พองแก้มด้วยความไม่พอใจ เธอเอียงศีรษะเหลือบมองฟู่เฝินซีแวบหนึ่ง แล้วแอบดันหัวเด็กทารกบนไหล่ของตัวเองให้กลับไปไว้ข้างหลัง "คุณนามสกุลฟู่คะ"
"หืม?" ฟู่เฝินซีหันกลับมาอย่างไร้การป้องกัน มองตรงไปทางเธอ หัวเด็กทารกบนไหล่ของกวนอวี๋ก็ดีดใส่หน้าผากเขาพอดี
"โอ๊ย!" เขาอุทานเบา ๆ แล้วถอยหลังไปสองก้าว
กวนอวี๋เห็นดังนั้นก็หัวเราะหึ ๆ อย่างผู้ชนะ หันไปทางเหวินหลาน "อย่ากลัวเลยค่ะ ฉันแค่แกล้งคนแบบฟู่เฝินซีเท่านั้นแหละค่ะ"
"คนแบบผมมันเป็นคนยังไงเหรอ" ฟู่เฝินซีเริ่มไม่พอใจ
"คนปากเสียค่ะ"
"..."