กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 390
"เสี่ยวจิ่น กลัวไหม?" เหวินหลานเขย่ามือของหร่วนจิ่นที่จับเขาอยู่ พร้อมกับถามด้วยรอยยิ้ม
หร่วนจิ่นมองหน้าผีที่อ้าปากแยกเขี้ยวดูน่ากลัวตรงทางเข้าบ้านผีสิง ท่าทางค่อนข้างใจเย็น แต่ฝ่ามือที่ชุ่มเหงื่อกลับฟ้องความจริงออกมา
"คุณอา ผมไม่กลัวครับ"
ถัดจากแถวไปอีกไม่กี่คน จี้ไป่ถางก็กำลังถามฟู่เฝินซีด้วยความไม่มั่นใจ "เมื่อกี้คุณกลัวความสูง มาบ้านผีสิงจะไม่กลัวด้วยเหรอเนี่ย?"
ฟู่เฝินซี: "……"
บางเรื่องรู้กันในใจก็พอ ทำไมต้องพูดออกมาทำร้ายกันด้วย
"ผมไม่กลัว" เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"งั้นก็ดีแล้ว" จี้ไป่ถางพยักหน้าโดยไม่ได้สงสัยอะไร แล้วหันไปถามกวนอวี๋ "พี่อวี๋ กลัวไหมคะ?"
"ฉันไม่กลัวอยู่แล้วล่ะ" กวนอวี๋เลิกคิ้ว "เหมือนได้กลับบ้านยังไงยังงั้นเลย"