เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365
"เสี่ยวกวน เขาบอกว่าฉันเป็นพังพอน!" ผู้ช่วยกู้ฟ้องพลางชี้หน้าจี้จิ่นโจว
"เขามันหมาป่าหางยาว เธออย่าไปสนใจเขาเลย" กวนอวี๋ปลอบใจเขาตามธรรมเนียม
จี้จิ่นโจวไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดที่เย็นชาขนาดนี้จะหลุดออกมาจากปากของภรรยาตัวเอง เขาชี้เข้าหาตัวเอง "เธอว่าฉันเป็นหมาป่าหางยาวเหรอ?"
กวนอวี๋ยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแตะไว้ที่ริมฝีปากของเขา "ชูว์"
จี้จิ่นโจวลดมือของเธอลงแล้วเถียงต่ออย่างไม่ลดละ "ฉันเป็นหมาป่าหางยาวตรงไหนกัน? ฉันเป็นคนซื่อสัตย์สุจริตและจิตใจดีงาม..."
"อ๋อเหรอ?" กวนอวี๋เลิกคิ้วขึ้นอย่างมีความหมาย
"ฉันเป็นคน... ถึงจะไม่ค่อยสุจริตแถมยังไม่ค่อยใจดีเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยฉันก็ไม่เคยโกหกเธอเลยนะ เธอกลับบอกว่าฉันเป็นหมาป่าหางยาวซะงั้น" จี้จิ่นโจวมองเธอด้วยความตกใจและเสียใจระคนกัน
กวนอวี๋ทำมือส่งสัญญาณใส่เขา: "ชูว์ ปากเล็กๆ หุบซะ"