กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366
ผู้ช่วยกู้มองกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว "เธอมองฉัน... แอบชอบฉันเหรอ"
กูฟู่ "ร้อยวันพันปีไม่ทราบว่าแต่เช้าตรู่เนี่ย เลิกพูดจาน่าขยะแขยงแบบนี้สักทีได้ไหม"
"คุณผู้ช่วยกู" ผู้ช่วยกู้นึกอะไรขึ้นมาได้กะทันหัน จึงถือโอกาสนั่งลงบนโต๊ะทำงาน "ช่วงบ่ายพวกเรามีงานน้ำชา ฉันขอเรียนเชิญบรรดาผู้ช่วยท่านประธานที่ยังโสดทุกท่าน เธอจะไปไหม"
กูฟู่ขยับกลับไปนั่งที่โต๊ะ "ไม่ใช่แค่ไปนัดบอร์ดหรอกเหรอ"
"พูดว่านัดบอร์ดมันฟังดูใจร้ายเกินไป ทุกคนมาจิบน้ำชายามบ่ายแลกเปลี่ยนความเหนื่อยยากในการทำงานต่างหาก" ผู้ช่วยกู้ยิ้มหยี "ว่าไงล่ะ ไปไหม"
"ไม่ไป" กูฟู่ปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย มือเอื้อมไปดึงแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ มันไม่ขยับ เธอจึงเงยหน้าขึ้นอย่างจนใจ "ช่วยขยับก้นทองคำของนายออกไปที ขอบคุณ"