เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364
จี้จิ่นโจวขมวดคิ้วมองเขา ผู้ช่วยกู้อดข้าวของในปาก เคี้ยวตุ้ย ๆ แววตาใสซื่อบริสุทธิ์ "ประธานจี้ มองผมทำไมเหรอครับ?"
"นั่นมันของที่นายควรกินเหรอ"
"ผมกินไข่ต้มมันจะเป็นอะไรไปล่ะครับ" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความไร้เดียงสาและมั่นอกมั่นใจ "เป็นท่านประธานซะเปล่าแต่ใจแคบชะมัด แค่ไข่ต้มฟองเดียวยังไม่ยอมให้กินอีก"
จี้จิ่นโจวโค้งมุมปากขึ้น รอยยิ้มนั้นมองยังไงก็มีเลศนัย น้ำเสียงทุ้มต่ำ สีหน้ายิ้มแย้มเป็นกันเอง "จะอย่างนั้นได้ยังไงล่ะ นายอยากกินเท่าไหร่ก็กินไปเลย กินพอไหมล่ะ ให้ฉันปอกให้เพิ่มอีกเอาไหม"
วันนี้พ่อค้าหน้าเลือดจี้เกิดมีจิตสำนึกที่ดีขึ้นมางั้นเหรอ? ผู้ช่วยกู้อดเคลือบแคลงสงสัยไม่ได้
แต่เขาก็ไม่ได้เกรงใจ "ขอบคุณครับ"
จี้จิ่นโจวปรายตามองจานไข่ต้มสองใบที่วางอยู่บนโต๊ะ ซึ่งน่าจะมีสักสิบห้าถึงสิบหกฟองได้