กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 363
จี้จิ่นโจวคลึงหว่างที่คิ้วเริ่มล้าเบาๆ ความง่วงเหงาหาวนอนตีกลับขึ้นมาอีกครั้ง กำหมัดวางไว้ข้างริมฝีปากแล้วหาวหวอดออกมา
กวนอวี๋สังเกตเห็นจึงวางโทรศัพท์มือถือลงแล้วเอ่ยถามเสียงเบา "ง่วงแล้วเหรอ? งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ?"
"เห็นพวกเธอความสัมพันธ์ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ฉันก็ค่อยโล่งใจหน่อย" ม่อเซียวถิงทอดสายตามองคนทั้งคู่แล้วอดหัวเราะไม่ได้ เขายกแก้วขึ้นจิบเหล้าอีกอึก เอ่ยสอนด้วยความหวังดีว่า:
"คนเป็นสามีภรรยาถ้าอยากจะเดินเคียงข้างกันไปให้ยืดเยื้อยาวนาน ต้องรู้จักประนีประนอมยอมความซึ่งกันและกัน อย่าทะเลาะกันแค่เพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ล่ะ..."
อยู่ๆ เจ้าตัวก็เงียบเสียงไป จ้องเขม็งแล้วพบว่าคู่ชายหญิงหน้ามึนคู่นี้ไม่มีใครตั้งใจฟังเขาสักคนเลย!