เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362
"ตรงไหน ตรงไหนที่ไม่เหมือนเหรอ?" กวนอวี๋มองตรงไปข้างหน้าโดยไม่กะพริบตา
"บอกไม่ถูกเหมือนกัน มันเป็นแค่ความรู้สึกน่ะ" สายตาของม่อเซียวถิงยังคงกวาดมองสำรวจคนทั้งสอง "มีความรู้สึกว่าพวกนายสองคนเพิ่งจะมาทำตัวเหมือน... คู่รักกันเอาวันนี้เนี่ยนะ?"
พอเขาพูดจบ เจ้าตัวก็ยังรู้สึกเลยว่ามันฟังดูเหลือเชื่อสุด ๆ
"ฉันพูดแบบนี้มันจะดูแปลกมากเลยเหรอ?"
ทั้งที่จริง ๆ แล้วพวกเขาสองคนแต่งงานกันมาได้สักระยะหนึ่งแล้วด้วยซ้ำ
ดวงตากลมโตของกวนอวี๋กลอกกลิ้งไปมา นี่ขนาดม่อเซียวถิงยังดูออกเลยเหรอเนี่ย?
เจียงอวี้เหอที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้าแรง ๆ "แปลกมากครับ"
"นายมีความรู้สึกเป็นคนเดียวรึไง?" จี้จิ่นโจวแค่นหัวเราะออกมาเบา ๆ หาเรื่องโยนความซวยใส่คนอื่นอย่างไร้เหตุผล "ฉันยังรู้สึกว่าวันนี้ชวนนายกับเจียงอวี้เหอทำตัวเหมือนคู่รักกันเลยเนี่ย"
ม่อเซียวถิง "..."