เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 309
กวนอวี๋กินจนตาหยีเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว กูหลีจิ้งมองเธอนิ่งอยู่นาน ก่อนจะเลื่อนจานอาหารเข้ามาหาเงียบๆ แล้วเอ่ยเสียงเบา "ขอบคุณนะ"
เขาใช้ส้อมตัดชิ้นเล็กๆ ออกมาลองชิมคำหนึ่งแล้ววางลง "หวานไปหน่อย"
กวนอวี๋คนกาแฟไปมาด้วยความสงสัย เอ่ยถามขึ้นว่า "คุณกูไม่ชอบกินของหวานเหรอคะ"
"เรียกว่าหลีจิ้งก็พอครับ" กูหลีจิ้งยิ้มบางๆ "แค่ไม่ค่อยชินเท่าไหร่ เดี๋ยวทานเข้าไปอีกหน่อยก็คงชินเองครับ"
เขาหยิบส้อมขึ้นมาลองชิมดูใหม่อีกครั้ง ทางด้านจี้จิ่นโจวที่อยู่ข้างๆ ส่งเสียงโวยวายอยากชิมกาแฟของเธอบ้าง กวนอวี๋จึงยื่นส่งให้ตามความเคยชิน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นพูดกับกูหลีจิ้งต่อว่า "ของที่ไม่ชอบ แล้วจะลองไปทำไมล่ะคะ"
"สำหรับผมแล้ว ไม่มีคำว่าชอบหรือไม่ชอบ มีแค่เต็มใจจะรับเอาไว้หรือเปล่าเท่านั้น"