เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310
"เธอตายได้ยังไง? มาอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว?" เธอเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
กูหลีจิ้งเอ่ยตอบเบา ๆ "ฉันมาอยู่ที่นี่ ได้ยี่สิบกว่าปีแล้ว"
"นายทะลุมิติมาตั้งแต่เกิดเลยเหรอ! ที่แท้ก็นายคือคนพื้นถิ่น มีแค่ฉันคนเดียวที่เป็นสิ่งมีชีวิตจากต่างถิ่น" กวนอวี๋เข้าใจกระจ่าง
เธอมีสีหน้าค่อนข้างน้อยใจและเสียดาย "มิน่าล่ะนายถึงไม่จำฉันได้ตั้งแต่แรก นี่ก็ผ่านมาตั้งยี่สิบกว่าปีแล้ว คงจะเกือบจะลืมหน้าตาฉันไปแล้วสินะ"
"ไม่ใช่สักหน่อย ฉันจำเธอได้" เขาตอบอย่างดื้อรั้น "แล้วฉันก็รู้ด้วยว่าเธอจะมา"
เมื่อสิบปีก่อน เขาบังเอิญไปเจอ "กวนอวี๋" คนหนึ่งที่มีหน้าตาเหมือนกับเธอทุกระเบียดนิ้ว เขาเต็มไปด้วยความคาดหวังเข้าไปทักทายและขอทำความรู้จักกับเธอ แต่กลับพบว่าเธอไม่ใช่คนที่เขาต้องการ และยังมีท่าทีเป็นปฏิปักษ์ต่อเขาอย่างไม่มีเหตุผล
เขาไม่กล้าเผชิญหน้ากับใบหน้าที่แสดงความรังเกียจออกมาอย่างชัดเจนคนนั้น จึงได้แต่แอบสังเกตเธออยู่เงียบ ๆ ในมุมมืด และบังเอิญค้นพบความจริงที่น่าตกใจเข้า: