กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 303
กวนอวี๋สายตาตกกระทบที่หยดเลือดบนกลีบปากของเขา ซึ่งย้อมริมฝีปากบางให้กลายเป็นสีแดงฉาน "เมื่อกี้คุณคิดว่าฉันกำลังจะตาย ก็เลยเกือบจะร้องไห้เหรอ"
ปู้นั่วคิดในใจ ไม่ใช่เกือบจะร้องไห้ แต่ร้องไห้ไปแล้วต่างหาก
"ไม่ใช่" จี้จิ่นโจวแสร้งทำเป็นสุขุมพลางสั่นหัว เขาใช้กระดาษทิชชูเช็ดริมฝีปากที่มีเลือดซึม "ฉันเป็นคนผ่านโลกมาเยอะ ขนาดเหตุการณ์ใหญ่โตยังเคยเจอ จะถูกทำให้ตกใจจนร้องไห้ได้ยังไง คุณตาถั่วแล้ว"
"แต่ฉันเห็นชัดๆ ว่าคุณ..."
"คุณตาถั่วแล้วล่ะ" เขาเอ่ยขัด ไม่ยอมรับผิดเด็ดขาด
"ปู้นั่วก็เห็นเหมือนกันนะ"
ปู้นั่วพยักหน้า
"ตาถั่วด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ"
กวนอวี๋ตั้งใจจะแฉโฉมหน้าไม่ยอมรับความจริงของเขา "กล้องก็——"