เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304
"พูดให้ชัดเจนกว่านี้หน่อยสิ" กวนอวี๋งุนงง
ในใจของนางคล้ายมีคำตอบหนึ่งซ่อนอยู่ราง ๆ ทว่านางกลับอยากให้เขาพูดมันออกมาตรง ๆ มากกว่า
"รอฉันตรงนี้นะ" จี้จิ่นโจวหัวเราะพร้อมกับตบศีรษะเบา ๆ ก่อนจะหันหลังเดินมุ่งหน้าสู่ทะเลกว้าง
อย่ามาปักธงในสถานการณ์แบบนี้สิ... กวนอวี๋คิดในใจ
โชคดีที่ตอนเขาเดินไปไม่ได้พูดว่า "รอฉันกลับมา เดี๋ยวฉันจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง" มิฉะนั้นคงต้องตายอย่างแน่นอน
นางมองแผ่นหลังที่เดินจากไปของเขาด้วยความรู้สึกซับซ้อน แม้กระทั่งตอนที่ปู้นั่วเรียก นางก็ยังไม่ได้สติขึ้นมาในทันที
"เธอจะไปเก็บเปลือกหอยตรงนั้นหรือเปล่า? เปลือกหอยที่เก็บกลับมาเอาไปแปรรูปทำเป็นงานฝีมือได้นะ หรือจะเอามาบดเป็นผงก็ได้"
นางพยักหน้ารับ ปู้นั่วจึงหยิบตะกร้าใบหนึ่งส่งให้แล้วพานางเดินไปยังโซนเก็บเปลือกหอย