กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302
แดดยามใกล้เที่ยงแผ่ความร้อนเกรียงไกร สีหน้าของจี้จิ่นโจวเปลี่ยนไปเล็กน้อย ร่างกายเอียงวูบเบา ๆ พลางยื่นมือจับหน้าผากเอาไว้
"เป็นอะไรไป" กวนอวี๋ประคองเขาไว้ด้วยความห่วงใย แล้วเริ่มบ่นยาวเป็นพรวน "นายไม่ได้น้ำตาลในเลือดต่ำใช่ไหมล่ะ บอกแล้วไงว่าให้กินข้าวเช้า นายก็นิสัยแบบนี้แหละ ทั้งเย่อหยิ่งทั้งเลือกกิน ไม่รู้ตอนเด็ก ๆ เสี่ยวเซี่ยเลี้ยงนายมายังไงถึงได้ติดนิสัยเลือกกินแบบนี้ เสียแรงที่ตัวสูงใหญ่ซะเปล่า—"
จี้จิ่นโจวทำสีหน้าอิดโรย "คุณพูดเร็วขนาดนี้ แถมไม่เว้นวรรคด้วย คนอื่นฟังไม่รู้เรื่องหรอก"
"นายพูดแล้วมองเห็นเครื่องหมายวรรคตอนหรือไง"
"..."
จริงด้วยสิ
ใครฟังบทสนทนาแล้วมองเห็นเครื่องหมายวรรคตอนกัน
ไม่ใช่กำลังอ่านนิยายสักหน่อย