เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 317 รู้สึกเหมือนโดนวางแผนซ้อนแผน
อันเสี่ยวไห่หัวเราะเบา ๆ ตั้งแต่เด็กจนโต พานจ้วงจ้วงก็มักจะชมเขาแบบนี้แหละ โดยเฉพาะตอนที่ช่วยโกงข้อสอบให้
แก๊งเหยี่ยวทะเลเริ่มจะรวน ๆ เสียกระบวนไปบ้างแล้ว การเปลี่ยนรถขนส่งยาเสพติดไปเรื่อย ๆ อาจจะช่วยหลบเลี่ยงไม่ให้คนอื่นจับตาดูเส้นทางหรือดักปล้นได้ในระดับหนึ่งจริง ๆ
แต่มันก็จะสร้างปัญหาใหม่ตามมา นั่นก็คือยิ่งใช้รถเยอะเท่าไหร่ เบาะแสที่ทิ้งไว้ก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
พอได้เลขทะเบียนรถมาแล้ว อันเสี่ยวไห่ก็ต่อสายหาหวังเถี่ยจวินทันทีอย่างไร้ความลังเล โดยรายงานเลขทะเบียนรถทั้งหมดที่พานจ้วงจ้วงจดมาให้เขาฟังจนหมด
หวังเถี่ยจวินขอแค่ตามหารถพวกนี้เจอ เดาว่าคงทำให้แก๊งเหยี่ยวทะเลปั่นป่วนจนสะอึกได้อีกรอบแน่ ๆ
“หัวหน้าหวัง มีเรื่องหนึ่งทำไมช่วงนี้ผมถึงไม่ได้ยินคุณพูดถึงอีกเลยล่ะครับ?”
“เรื่องอะไรเหรอ?” หวังเถี่ยจวินเองก็ดูตื่นเต้นไม่น้อยตอนที่ได้เลขทะเบียนรถมา
เรื่องจัดการแก๊งเหยี่ยวทะเล อันเสี่ยวไห่มักจะไม่ค่อยบอกเบาะแสสำคัญอะไรกับเขาตรง ๆ ส่วนใหญ่จะโยนคำตอบสำเร็จรูปมาให้เลย ซึ่งทำให้หวังเถี่ยจวินรู้สึกหงุดหงิดใจนิดหน่อย แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ในที่สุดก็มีพื้นที่ให้เขาได้โชว์ฝีมือสักที
“ครั้งก่อนที่โรงพักสืบเจอสายสืบหนอนบ่อนไส้สามคนนั้น คุณยังไม่ได้บอกผลการสอบสวนขั้นสุดท้ายให้ผมรู้เลยนะ”