ตอนที่ 318 บอดยังไงลูกน้องก็ย่อมอย่างงั้น

ตอนที่ 318 บอดยังไงลูกน้องก็ย่อมอย่างงั้น

อันเสี่ยวไห่อยู่ในถ้ำต่ออีกชั่วโมงกว่าๆ ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน เอาแต่คุยเล่นกับพานจ้วงจ้วงไปเรื่อย

ช่วงนี้ตึงเครียดมาตลอดจนร่างกายล้าไปหมด ได้เวลาผ่อนคลายบ้างแล้ว พอใกล้ถึงเวลาอาหารเย็น อันเสี่ยวไห่เลยจำต้องเดินกลับบ้าน ตั้งใจว่าจะกลับไปกินข้าวเป็นเพื่อนเฉินสุ่ยเฟินสักหน่อย เพราะไม่ได้กินข้าวกับเธอนานแล้ว

เดินเข้าบ้านไปได้ไกลพอสมควร อันเสี่ยวไห่ก็เห็นรถจี๊ปทหารหลายคันจอดอยู่หน้าบ้านแล้ว ดูจากทรงรถก็รู้ทันทีว่าเป็นเหยียนหงมาแน่ๆ

‘ไอ้หมอนี่มาทำไมเนี่ย’ อันเสี่ยวไห่ขมวดคิ้วมุ่น รีบจ้ำอ้าวเข้าไปใกล้

เป็นเหยียนหงจริงๆ ด้วย หมอนี่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับ พอเห็นหน้าอันเสี่ยวไห่ปุ๊บก็ส่งซิกขยิบตาให้อย่างรุนแรงทันที อันเสี่ยวไห่เหลือบไปเห็นว่าเบาะหลังยังมีคนนั่งอยู่อีกคน แต่แสงในรถมันสลัวๆ เลยมองไม่ค่อยชัดว่าหน้าตาเป็นยังไง