กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 303 ดำกับขาว
“ผู้กองถังครับ ผมขอถามอะไรสักข้อสิ ทำไมข้างนอกถึงมีพวกเด็กเกเรอันธพาลเต็มไปหมดเลยล่ะครับ?”
คำถามของอันเสี่ยวไห่ทำเอาถังเสี่ยวปัวชะงักไปนิดหน่อย เขาไม่คิดว่าอันเสี่ยวไห่จะเปิดประเด็นมาแบบนี้ ซึ่งมันเป็นคำถามที่ตอบยากเอาการทีเดียว
“อาไหล นายลองเล่าให้หัวหน้าหน่วยถังฟังหน่อยซิ ว่าทำไมแกถึงเลือกเดินเข้าสู่วงการนักเลงอันธพาล?”
“แม่ผมหนีตามผู้ชายอื่นไป ส่วนพ่อก็เอาแต่ซ้อมผมท่าเดียว บอกว่าเห็นหน้าผมแล้วนึกถึงแม่ผม ผมก็เลยหนีออกจากบ้านมาครับ ผมทำอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง นอกจากมาเป็นนักเลงข้างถนนแล้วผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะทำมาหากินอะไรได้อีก”
หวังปู้ไหลพูดไปก็ตักข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ ไปด้วย
“อ๋อ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!” อันเสี่ยวไห่พยักหน้ารับเบา ๆ “ถ้าผู้กองถังช่วยตามหาพ่อแม่ของนายกลับมาได้แถมยังช่วยให้พวกเขากลับมาใช้ชีวิตครอบครัวสงบสุขเหมือนเดิม นายยังจะอยากเป็นนักเลงอยู่อีกไหม?”
“ไม่เอาแล้วสิ ใครบ้างไม่อยากตั้งใจเรียนหนังสือแล้วอนาคตจะได้มีชีวิตดี ๆ กันล่ะวะ? เวรเอ๊ย!”
“อยู่ต่อหน้าผู้กองถัง ห้ามพูดคำหยาบคายนะเว้ย!”