เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 302 มื้ออาหาร
อันเสี่ยวไห่รออยู่ใต้ตึกของถังเสี่ยวปัวเป็นเวลาเต็มชั่วโมงกว่า ๆ จนเกือบเจ็ดโมง ถังเสี่ยวปัวถึงยอมปรากฏตัวขึ้นในที่สุด เขากำลังเข็นจักรยานเดินมาเรื่อย ๆ ที่แฮนด์จักรยานยังแขวนถุงผักไว้อีกหลายถุง
พอเห็นอันเสี่ยวไห่ที่พิงตัวอยู่กับรถมอเตอร์ไซค์กำลังส่งยิ้มให้ สีหน้าของถังเสี่ยวปัวก็มืดมนกลายมาเป็นบึ้งตึงในทันที
“ผู้กองถัง ยินดีที่ได้พบครับ!”
อันเสี่ยวไห่ยิ้มแล้วยื่นมือขวาออกไป ในใจมีความรู้สึกแปลก ๆ ผุดขึ้นมา ภาพนี้ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูเหมือนพวกอันธพาลกำลังข่มขู่เจ้าหน้าที่ตำรวจราษฎรเสียเหลือเกิน
ถังเสี่ยวปัวไม่ได้จับมือกับอันเสี่ยวไห่ เขาย่อมไม่มีทางจับมือกับอันเสี่ยวไห่อยู่แล้ว เอาแต่จ้องมองอันเสี่ยวไห่เขม็ง
แต่อันเสี่ยวไห่ก็ไม่ได้ถือสา เขารู้อยู่แล้วว่าต้องออกมาอีหรอบนี้ เขาชักมือกลับแล้วล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกง