เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 294 ขีดจำกัดทางความคิด
สวีเทียนโย่วเองก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ควักเงินปึกหนึ่งออกจากกระเป๋าออกมาทันที หนาประมาณสองสามพันหยวนได้ นับดูอยู่ไม่กี่ใบก็เริ่มรำคาญใจ โยนเงินทั้งปึกนั้นลงบนโต๊ะซะเลย
“ขี้เกียจจะนับละ เกือบ ๆ นี้แหละ ยกให้แกหมดเลยนี่แหละ เอ้า โพสท่าซะดี ๆ ฉันจะฟาดนายด้วยท่อนไม้นี่ทีหนึ่ง!”
“คุณชายใหญ่ คุณให้เงินจริง ๆ เหรอเนี่ย!?” ร่างท้วมของยามรักษาความปลอดภัยตกใจกลัวของจริงเข้าแล้ว
“ก็ต้องให้จริงดิ ไม่งั้นจะให้ทำไงวะ? ขืนแกเอาเรื่องพวกเราไปแฉทีหลัง พวกเราไม่ซวยต้องไปนอนซังเตกันหมดเหรอ แกรับเงินไปแล้วก็จะไม่กล้าเอาความลับพวกเราไปบอกใคร ไม่งั้นแกก็จะกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดด้วยเหมือนกัน”
“เอาเป็นว่าวันนี้บริษัทนี้ฉันจัดการเคลียร์เรียบร้อย แกพูดมาเลยว่าตกลงจะรับเงินนี่ไว้ไหม!?”