กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 293 ทุกอาชีพมีคนเก่ง
“เฮ้ย ฉันถามหน่อยเถอะคุณชายใหญ่สวี! แกจะมาถึงกี่โมงเนี่ย?!” อันเสี่ยวไห่เอ่ยปากถามด้วยความหงุดหงิด
เมื่อวานหลังจากส่งเส้นผมเสร็จ กว่าจะลากสังขารกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปใกล้สว่างรอมร่อ แถมยังโดนเฉินสุ่ยเฟินที่เพิ่งตื่นนอนลุกขึ้นมาบ่นกระปอดกระแปดยาวเหยียดชุดใหญ่
พอตื่นลืมตาขึ้นมาอีกที ก็ล่วงเลยเข้าสู่ช่วงบ่ายแก่ๆ แล้ว แต่ทว่าคุณชายใหญ่สวีของเราก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะโผล่หัวมาเลยสักนิด แถมไม่ใช่แค่ไม่โผล่มานะ โทรศัพท์สักกริ๊งก็ยังไม่ยอมโทรมาสักสาย
แบบนี้มันผิดปกติวิสัยเกินไปแล้ว!
อันเสี่ยวไห่เป็นห่วงความปลอดภัยของสวีเทียนโย่ว เลยต่อสายโทรศัพท์หาเขา แต่ใครจะไปคาดคิดว่าไอ้หมอนี่จะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยงึงงาคล้ายคนยังตื่นไม่เต็มตา ทำเอาคนฟังอยากจะโมโหปรี๊ดขึ้นสมอง!
“ใกล้แล้วๆ! ฉันบอกแล้วไงว่าเรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง นายจะรีบร้อนอะไรนักหนาเนี่ย? จริงๆ เลย!”