เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 292 ความตายที่คาดไม่ถึง
สองทุ่มตรง ตอนที่อันเสี่ยวไห่กำลังหิวจนไส้กิ่ว พานจ้วงจ้วงก็กลับมา ไม่เพียงแต่ซื้ออาหารมื้อค่ำติดมือมาให้อันเสี่ยวไห่เท่านั้น แต่ยังหอบข่าวกรองที่แน่นอนกลับมาด้วย
เจ้าของร้านอาหารที่เสียพนันไปเมื่อกลางวัน กำหนดเวลาจ่ายเงินคืนคืออีกสองวันให้หลังเช่นเดียวกัน
แทบจะฟันธงได้เลยว่า อีกสองวันข้างหน้า น่าจะเป็นวันที่พวกมันทำการขนย้ายเงินสดอย่างแน่นอน
สถานการณ์แบบนี้ทำให้อันเสี่ยวไห่รู้สึกกดดันเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ รอบนี้เขาต้องตามหารถขนเงินคันนั้นให้เจอให้ได้ ไม่อย่างนั้นถ้าพลาดโอกาสนี้ไปอีก ก็ไม่รู้ว่าต้องรอเก้อไปอีกนานแค่ไหน
อันเสี่ยวไห่นั่งกินข้าวเย็นไปพลางคอยจับตาดูทางเข้าออกลานจอดรถไปพลาง ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็แผดเสียงดังขึ้นมา อันเสี่ยวไห่ไม่ได้กดดูเบอร์โทรเข้า กดรับสายทันที
“พี่ไห่ของเรากำลังยุ่งอะไรอยู่นะเนี่ย?” ปลายสายส่งเสียงกวนประสาทของสวีเทียนโย่วดังแว่วมา
“กำลังนั่งซุ่มดูลาดเลาอยู่ มีอะไรก็ว่ามา!” อันเสี่ยวไห่ตอบกลับไปห้วน ๆ ด้วยความเซ็ง