เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 282 สถานการณ์อีกด้านหนึ่ง
วันนี้ในคลับของพี่สามเงียบเหงาผิดปกติ
ผู้คนที่เคยเดินเข้าออกพลุกพล่านหายไปจนหมดเกลี้ยง เมียและลูกๆ ของพี่สามก็ไม่โผล่หน้าออกมาให้เห็นเลยตั้งแต่ต้นจนจบ คาดว่าเหตุการณ์ที่คลับของกัวเสียงสุ่ยคงสร้างรอยแผลฝังใจให้พวกเขาไม่น้อย
มีเพียงพี่ลู่กับเออร์เหมาที่คอยนั่งเป็นเพื่อนอยู่ข้างๆ ไม่เห็นแม้แต่เงาของอาไช่ ซึ่งพวกเขาก็ไม่ได้พูดถึงมัน และอันเสี่ยวไห่ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามเช่นกัน
ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน พี่สามกลับดูแก่ลงไปถนัดตา เขาตั้งใจโทรศัพท์เรียกให้อันเสี่ยวไห่มาหา แต่กลับไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ เอาแต่นั่งเงียบกริบจิบชาไปเรื่อยๆ จนซัดไปสามรอบแล้ว ทำเอาอันเสี่ยวไห่เกือบจะเมาชาอยู่แล้วเนี่ย
“ลุงสุ่ย รู้เรื่องที่เกิดขึ้นทางฝั่งอาสุ่ยบ้างหรือเปล่า?”
ในที่สุดพี่ลู่ก็ทนเก็บความสงสัยไว้ไม่ไหว เอ่ยปากถามขึ้นมา แต่กลับโดนพี่สามถลึงตาใส่เข้าให้ทีหนึ่ง จนเขาต้องหุบปากฉับไม่กล้าปริปากพูดอะไรอีก
“เสี่ยวไห่ ที่เรียกนายมาวันนี้ มีเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งอยากจะคุยด้วย” พี่สามรินชาใส่ถ้วยให้อันเสี่ยวไห่จนเต็ม ถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดขึ้นว่า “ฉันตั้งใจว่าจะเจรจาสงบศึกกับแก๊งต้าเฉวียนแล้วล่ะ”
“อ๋อ” อันเสี่ยวไห่ชะงักไปนิด แต่ก็พยักหน้ารับเบาๆ แทบจะทันที