เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 283 มีแววจะเป็นเถ้าแก่ใหญ่
“มีสินค้าประเภทหนึ่ง พูดให้ถูกก็คือมีสินค้าอยู่สองประเภทที่สามารถใช้เส้นทางบกผ่านด่านศุลกากรได้โดยตรง ในช่วงเวลาสั้น ๆ ตำรวจกองกำลังติดอาวุธน่าจะยังไม่ทันสังเกตเห็นและคงไม่ตรวจค้นหรอก ขอแค่ไม่มีข่าวรั่วไหลออกไป ก็จะไม่มีความเสี่ยงอะไรเลย”
“พี่สามลองไปปรึกษากับไอ้หม่าไกว่ดูสิ ไม่แน่ว่ามันอาจจะยอมทำก็ได้นะ”
“สินค้าอะไรวะ?”
พี่สามยังไม่ทันพูดอะไร พี่ลู่ก็อดไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามเสียเอง
อันเสี่ยวไห่เข้าใจความร้อนรุ่มของพี่ลู่ดี พวกพี่สามรวยอู้ฟู่กันหมดแล้ว ตอนนี้ทำธุรกิจไม่ได้ สำหรับพวกเขาก็แค่ได้กำไรน้อยลง ผลกระทบไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากมายนัก ที่พี่สามร้อนใจ หลัก ๆ ก็คงกลัวว่าลูกน้องข้างล่างจะพากันก่อเรื่องวุ่นวายมากกว่า
แต่สำหรับคนอย่างพี่ลู่แล้ว มันคือปัญหาเรื่องปากท้อง มีกินมีใช้หรือเปล่า หนักหนาสากรรจ์กว่ากันเยอะ
“ยางรถยนต์กับล้อแม็กซ์!” อันเสี่ยวไห่พูดจบห้าคำนี้ก็ปิดปากเงียบ ยกแก้วชาขึ้นมาจิบช้า ๆ อย่างสบายใจ
ตอนแรกพี่ลู่ยังรอให้อันเสี่ยวไห่พูดต่อ แต่พอฉุกคิดขึ้นมาได้ปุ๊บก็ตบต้นขาตัวเองฉาดใหญ่ ใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้นสุดขีด! พี่สามเองก็พ่นลมหายใจโล่งอกออกมาเฮือกใหญ่เช่นกัน!