ตอนที่ 281 ลองดูสักตั้ง

ตอนที่ 281 ลองดูสักตั้ง

เดินออกจากร้านบิลเลียดพ้นตัวตึกมาแล้ว อันเสี่ยวไห่ก็พรูลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่

การควักปืนออกมาจัดการกับพวกจิ๊กโก๋พวกนี้ มันออกจะดูเป็นการรังแกคนอื่นไปหน่อย แต่ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าอยากจะแก้ปัญหาให้จบแบบรวดเร็วและสะอาดหมดจด ก็มีแต่วิธีนี้วิธีเดียวเท่านั้นแหละ

“ถ้าทุกเรื่องในโลกนี้แก้ด้วยวิธีนี้ได้ทั้งหมดก็คงจะดีสินะ...” อันเสี่ยวไห่ถอนหายใจเบา ๆ ในใจ

รอบนี้ ถ้าหากว่าพวกในร้านบิลเลียดเป็นคนของแก๊งเหยี่ยวทะเล หรือไม่ก็พวกสวีเทียนโย่วล่ะก็ ป่านนี้เขาคงโดนรุมยิงพรุนเป็นรังผึ้งตั้งแต่ยังไม่ทันได้หยิบปืนออกมาด้วยซ้ำมั้ง

ไม่ใช่สิ ถ้าเป็นคนพวกนี้ คงไม่มีโอกาสเดินเข้ามาใกล้แถวนี้ด้วยซ้ำ แต่คนพวกนี้ก็คงไม่ทำตัวว่างงานไร้สาระถึงขนาดนี้หรอก การมาเที่ยวหาเรื่องใช้กำลังไม่ใช่สไตล์ของพวกเขาอยู่แล้ว