กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 217 ชะตากรรมของอาไท่
“พี่ไห่ช่วยผมด้วย! ได้โปรดช่วยชีวิตผมด้วยเถอะครับ!”
อาไท่คุกเข่าโขกหัวอ้อนวอนไม่หยุดหย่อน ทำให้อันเสี่ยวไห่สังเกตเห็นว่าตามเนื้อตัวของอาไท่เต็มไปด้วยบาดแผล มีทั้งแผลใหม่แผลเก่าทับถมกันจนดูน่ากลัวหวาดเสียว!
“ลุกขึ้นพูดก่อน!” อันเสี่ยวไห่กวาดสายตาสำรวจรอบด้านอย่างรวดเร็ว รอบกายเงียบสงบ ไม่มีสิ่งผิดปกติใดๆ
“พี่ไห่ รับปากผมก่อนสิครับ! ช่วยผมด้วย!” ในแววตาของอาไท่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“ได้ ฉันรับปาก นายลุกขึ้นพูดก่อน!”
“ขอบคุณครับพี่ไห่! ขอบคุณครับพี่ไห่!”
ในที่สุดอาไท่ก็ยอมหยุดอ้อนวอน พยายามพยุงตัวลุกขึ้นด้วยอาการสั่นเทา แต่ลองอยู่หลายครั้งก็ไม่สำเร็จ สุดท้ายเลยทรุดตัวลงนั่งแปะกับพื้น หอบหายใจฮืดฮาดราวกับว่าการเคลื่อนไหวเมื่อครู่ผลาญเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีไปจนเกลี้ยง