กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 137 พูดมากย่อมพลั้ง
“ตอนนี้ยังระบุไม่ได้หรอกครับ ถ้าผมมั่นใจเมื่อไหร่เดี๋ยวก็บอกคุณเองแหละ หัวหน้าหวัง คุณไม่ต้องมามองผมด้วยสายตาแบบนั้นหรอก เสียเปล่าหน่า คุณเป็นตำรวจดีเด่น ทำอะไรก็ต้องยึดตามกฎระเบียบข้อบังคับ จะมาขู่ผมให้กลัวน่ะ ไม่ได้ผลหรอกนะ!”
……
“ที่คุณมองว่าผมเป็นตำรวจดีเด่น ก็เพราะผมมองว่าคุณไม่ใช่คนชั่วร้ายจนถึงกระดูกดำต่างหากล่ะ! แต่ถ้าวันไหนที่คุณกลายเป็นคนชั่วร้ายไร้ความปรานีขึ้นมาจริง ๆ เมื่อถึงตอนนั้นคุณก็จะรู้เองว่าผมเป็นตำรวจดีเด่นจริงหรือเปล่า!”
“ถ้าคนชั่วร้ายไร้ความปรานีคนหนึ่ง มองว่าคุณไม่ใช่ตำรวจดีเด่น งั้นแสดงว่าคุณก็ยังคงเป็นตำรวจดีเด่นอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละ”
……
“ช่างเถอะ ผมขี้เกียจเถียงเรื่องพวกนี้กับคุณแล้ว เถียงสู้คุณไม่ได้สักที ว่าแต่ในสถานการณ์แบบนี้ คุณคิดว่าพวกเราควรทำยังไงดีล่ะ?”