เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 138 ท่าทีแปลก ๆ
“เปล่าครับ ไม่มีอะไรสักหน่อย! ผมก็แค่อุปมาอุปไมยเปรียบเทียบเฉย ๆ หัวหน้าหวังจะเดือดเนื้อร้อนใจทำไมเนี่ย? หรือว่าคุณกับหัวหน้าฝ่ายเฉาแอบไปมีลับลมคมในอะไรกันแน่เนี่ย?”
“ไอ้หนู ไสหัวไปเลย! แกเห็นฉันโง่หรือไง อย่าไปฟังเสียงลมเสียงฝนแล้วตื่นตูมสิ!”
“โอเค ๆ ๆ ผมผิดไปแล้วก็ได้ งั้นเรามาคุยเรื่องงานกันต่อเถอะ”
“ไอ้หนูเอ้ย! ฉันเพิ่งสังเกตว่าแกเนี่ยชักจะร้ายกาจขึ้นทุกวันแล้วนะ ข่าวลือเรื่องชาวบ้านแบบนี้ก็ยังกล้าเอามาพูดเล่นอีก บอกมาซะดี ๆ ใครเป็นคนเอาเรื่องพวกนี้มาเป่าหูแก?”
“โธ่ หัวหน้าหวัง เลิกซักไซ้ไล่เลียงผมได้แล้วน่า รีบเข้าเรื่องสำคัญกันเถอะ รีบหน่อย พวกเรามานั่งสุมหัวกันตรงนี้ครึ่งชั่วโมงเข้าไปแล้วนะ”
อันเสี่ยวไห่รีบเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมตัดบท หวังเถี่ยจวินถลึงตาใส่เขาอยู่หลายรอบ สุดท้ายก็ยอมรามือเลิกเซ้าซี้เรื่องนี้ต่อ
“ฉันเข้าใจแล้ว สรุปสั้น ๆ แผนของนายก็คือการเบี่ยงเบนความสนใจ โยนความซวยไปให้คนอื่น เพื่อปั่นหัวเป้าหมายให้ไขว้เขวสินะ ฉันว่าแผนนี้เข้าท่าใช้ได้เลยทีเดียวล่ะ แต่ผลลัพธ์ที่ได้จะเวิร์กหรือเปล่ายังตอบยากว่ะ”
“ใช่แล้วล่ะครับ” อันเสี่ยวไห่พยักหน้ารับหงก ๆ