ตอนที่ 75 การหนีปัญหาอาจจะน่าอายแต่ได้ผล

ตอนที่ 75 การหนีปัญหาอาจจะน่าอายแต่ได้ผล

“บอกว่าเขาแกล้งทำเป็นเจ็บไม่ใช่เหรอ ลองดูให้ดี ๆ ซิตอนนี้ ว่าเขาแกล้งทำจริงไหม?!”, หลิวเสวี่ยเหมยพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง สีหน้าเย็นชาจนน่าตกใจซึ่งนาน ๆ ทีถึงจะได้เห็นสักครั้ง

“เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนี่ครับ! พวกนักโทษชอบทำแบบนี้ประจำ ผมเห็นว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรมาก ก็เลยนึกว่าแกล้งทำเป็นเจ็บ ที่ไหนจะไปรู้ว่า...”

ผู้คุมที่ทำหน้าที่คุมตัวอันเสี่ยวไห่มาส่งที่ห้องพยาบาลเริ่มมีอาการลนลาน เขาไม่เคยเห็นหลิวเสวี่ยเหมยที่ปกติมักจะยิ้มแย้มให้ทุกคนทำหน้าตาจริงจังเบอร์นี้มาก่อนเลย

พอหวังเถี่ยจวินเดินออกไปแล้ว ผู้คุมก็ทำตามคำสั่งพากลุ่มของอันเสี่ยวไห่กลับห้องขัง แต่พอเปิดประตูเข้าไปปุ๊บก็เห็นอันเสี่ยวไห่นอนล้มพับครางโอย ๆ อยู่บนพื้นแล้ว

ผู้คุมไม่ได้คิดอะไรเยอะ ดึงตัวอันเสี่ยวไห่ให้ลุกขึ้นมาจากพื้นแล้วก็จะลากตัวกลับห้องให้ได้