กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 74 หวังเถี่ยจวินคนเดิมที่ไม่เหมือนเดิม
“ถ้าหัวหน้าหวังจะมองแบบนั้น งั้นถือว่าผมกำลังใช้ประโยชน์จากคุณอยู่ก็แล้วกันครับ ผมไม่อยากทำผิดกฎหมาย ไม่อยากโดนเพิ่มโทษ และไม่มีใครให้ขอความช่วยเหลือได้เลย คิดไปคิดมาเลยต้องทำแบบนี้แหละครับ”
“เฮอะ พูดเรื่องไม่มีทางเลือกกับความจำเป็นอีกแล้ว! แต่ก็ช่างเถอะ อย่างน้อยฉันก็ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง! แล้วถ้าฉันไม่ตกลงล่ะ?”
“งั้นผมคงต้องหาทางอื่นเองครับ”
“วิธีที่ผิดกฎหมายน่ะเหรอ?”
“สำหรับผม ไม่มีหรอกครับไอ้วิธีถูกหรือผิดกฎหมาย มีแต่วิธีที่จะปกป้องตัวเองได้หรือเปล่าเท่านั้นเอง”
“พูดจาเป็นชุดๆ เลยนะ!”
หวังเถี่ยจวินประสานมือเข้าหากัน นิ้วโป้งหมุนวนไปมาไม่หยุด “ฉันสมมตินะ ถ้ารู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าฉันจะไม่ช่วย นายจะยังเอาเบาะแสของเจี่ยหมิงมาบอกฉันอยู่อีกไหม?”
“ไม่ครับ!”, อันเสี่ยวไห่ตอบอย่างรวดเร็วไม่มีลังเล
“ไอ้นี่ตรงไปตรงมาดีแท้!”, หวังเถี่ยจวินเดาคำตอบของอันเสี่ยวไห่ไว้อยู่แล้ว “ไหนลองเล่าตรรกะของนายให้ฟังหน่อยสิ ฉันชักสนใจแล้วล่ะ”