ตอนที่ 76 ศึกชี้ะตาในคุก

ตอนที่ 76 ศึกชี้ะตาในคุก

ยิ่งตั้งตารอให้เวลาผ่านไปช้าเท่าไหร่ เวลาพาลจะยิ่งเดินเร็วขึ้นเท่านั้น กฎข้อนี้ใช้ได้กับคนส่วนใหญ่และเรื่องส่วนใหญ่บนโลกใบนี้

เวลาสามวันผ่านพ้นไปพริบตาเดียว หลิวเสวี่ยเหมยไม่มีเหตุผลที่จะรั้งตัวอันเสี่ยวไห่อยู่ที่ห้องพยาบาลต่ออีกแล้ว ขืนให้อยู่ต่อรอยบวมคงยุบหายจนหมดพอดี

อันเสี่ยวไห่สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินเข้าห้องขังไป ทันทีที่ได้ยินเสียงปิดตายของประตูเหล็กด้านหลัง อันเสี่ยวไห่ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติของบรรยากาศในห้องขัง 27 ทันที

บนใบหน้าของไล่ตงหลินมีร่องรอยบาดแผลประดับอยู่อย่างไม่ต้องสงสัย จากแววตาดุดันที่เขาไม่ได้คิดจะปิดบัง ทำให้เดาได้ไม่ยากเลยว่าแผลบนหน้าเขาน่าจะเป็นฝีมือของหลี่หย่งกับหมาเสี่ยวเหว่ยแน่ ๆ

ส่วนหลี่หย่งกับหมาเสี่ยวเหว่ยเองก็สภาพไม่ได้ดีไปกว่ากันเลย พวกเขามีร่องรอยฟกช้ำดำเขียวเต็มตัวยิ่งกว่า นั่งทำหน้าตาหัวเสียสุดขีดอยู่บนเตียงนอนของตัวเอง

หรือว่าหัวหน้าหวังจะจัดการสำเร็จแล้วเหรอเนี่ย? เร็วเป็นบ้าเลย สมเป็นหัวหน้าหวังจริง ๆ!

“อาไล่ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ใครรังแกนาย?” อันเสี่ยวไห่แกล้งตีหน้าซื่อถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอก

“พวกมัน!” ไล่ตงหลินชี้ไปยังหลี่หย่งกับหมาเสี่ยวเหว่ยโดยไม่ลังเลเลยสักนิด แถมไม่มีทีท่าหวาดกลัวให้เห็นแม้แต่น้อย