เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 8 หวังเถี่ยจวิน
หวังเถี่ยจวินออกจากเรือนจำที่หนึ่งแล้วไม่ได้กลับบ้าน แต่ตรงดิ่งกลับไปที่หน่วยทันที
เรื่องสถานการณ์ในตำบลไห่เฟิงนั้น แน่นอนว่าหวังเถี่ยจวินไม่มีทางปักใจเชื่อเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำของอันเสี่ยวไห่ ความจริงเขาเองก็พอจะระแคะระคายอยู่ลึกๆ มาตั้งนานแล้ว อันเสี่ยวไห่ก็แค่เป็นคนช่วยเจาะกระดาษหน้าต่างแผ่นบางๆ นั้นให้ทะลุออกไปเท่านั้น
หวังเถี่ยจวินยกหูโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมา ตั้งใจจะกดส่งเพจตามตัวลูกทีมหน่วยปราบปรามยาเสพติด แต่พอคิดดูอีกที เขาก็วางหูโทรศัพท์ลง
คำพูดของอันเสี่ยวไห่ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของหวังเถี่ยจวินไม่หยุด
“ผมเชื่อมั่นในรัฐบาล ผมแค่ไม่ไว้ใจพวกแกะดำไม่กี่ตัวที่แฝงตัวอยู่ในนั้นต่างหาก...”
ในหน่วยปราบปรามยาเสพติดมีแกะดำอยู่จริงน่ะหรือ
หวังเถี่ยจวินไม่อยากสงสัยเพื่อนร่วมงานของตัวเอง ปกติเขาไม่เคยระแวงเลยสักนิด เขาเชื่อมาตลอดว่าลูกทีมทุกคนล้วนเป็นตำรวจที่ยอดเยี่ยมและเด็ดเดี่ยวที่สุด
แต่ช่วงหลังมานี้ การถูกเล่นงานซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลับทำให้ความเชื่อมั่นของหวังเถี่ยจวินเริ่มสั่นคลอน