กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 9 สวีเทียนโย่ว
คนบนเตียงคนไข้ดูคุ้นหน้าอย่างบอกไม่ถูก แต่อันเสี่ยวไห่กลับนึกไม่ออกว่าตัวเองเคยเจออีกฝ่ายที่ไหน
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้บ่อย คนทั่วไปแค่ใช้ชีวิตในสังคม แต่ละวันก็ต้องเจอคนแปลกหน้าตั้งมากมาย ส่วนใหญ่ก็แค่เดินสวนกัน หรือไม่ก็แค่เหลือบมองผ่านๆ ท่ามกลางผู้คน
แต่อันเสี่ยวไห่มีภาวะความจำดีเลิศ ขอแค่ใครเคยโผล่มาให้เห็นหน้า เขาก็จะพอจำได้บ้าง คนบนเตียงคนไข้คนนี้ก็น่าจะเป็นแบบนั้นเหมือนกัน
“อ้าว พี่ไอดอลนี่เอง! ทำไมพี่มาอยู่นี่ด้วยล่ะ บังเอิญจังเลย!”
‘บังเอิญบ้านแกสิ...’
ตอนที่อันเสี่ยวไห่กำลังมองดูคนบนเตียง อีกฝ่ายก็มองเห็นเขาเหมือนกัน หมอนั่นตาเป็นประกายขึ้นมาทันทีแล้วพูดทัก แม้แต่เสียงครวญครางโอเวอร์เมื่อกี้ก็หยุดสนิท
อันเสี่ยวไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อย