เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตราประทับที่หวังมู่ทิ้งไว้ในความว่างเปล่า แท้จริงยังคงเป็น "เจ้าแห่งการสร้างสรรค์" ส่วนมหามรรคการเพาะบ่มก็มีการทิ้งร่องรอยไว้เช่นกัน นี่คือการกระทำที่พระองค์ยึดถือมาตลอด ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ทิ้งร่องรอยไว้
แต่ก็ยังมีความแตกต่าง ตัวหวังมู่เองมีมหามรรคการเพาะบ่มเป็นหลัก ส่วนข้อมูลของเขาในความว่างเปล่ากลับมีมหามรรคแห่งการสร้างสรรค์เป็นหลัก และข้อมูลเหล่านี้ยังกำลังเบี่ยงไปทางฝูชิงเสวียน
ไม่ใช่เพียงฝูชิงเสวียนองค์เดียว เมื่อนานมาแล้ว บุตรศักดิ์สิทธิ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็เข้าประจำตำแหน่งแล้ว ตรงกันข้ามทูตปฐมแรกและผู้พิทักษ์ทหารยามปฐมแรกกลับไม่มีใครกลับสู่ตำแหน่งเลย เพราะแท้จริงแล้วหวังมู่ไม่ต้องการ แต่ตอนนี้พระองค์ต้องการ
ฝูชิงเสวียนเพียงองค์เดียวเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรองรับพลังของเขา ฝั่งโน้นธรรมดายังต้องใช้ผู้สมัครสองสามคน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหวังมู่ อย่างน้อยต้องห้าองค์ขึ้นไป