ตอนที่ 351 นายเป็นมารสวรรค์ใช่ไหม?

ขณะลมพัด หวังมู่รู้สึกมึนเมาเล็กน้อย อยากนอนสักงีบ แต่เมื่อลมพัดต่อเนื่อง พระองค์ก็รู้สึกหนาวขึ้นเรื่อย ๆ

เพียงไม่กี่ลมหายใจ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายแข็งเกร็ง

ลมนี้ร้ายกาจจริง และยังเป็นประเภทที่ไม่อาจโต้กลับ หรือพูดอีกอย่าง พละกำลังมหามรรคที่แข็งแกร่งล้วนไม่อาจโต้กลับ ได้แต่ฝืนต้าน

นี่เป็นครั้งแรกที่หวังมู่ได้สัมผัสการปะทะของมหามรรค ต้นกำเนิดการสร้างสรรค์ในร่างยิ่งถูกใช้ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น หวังมู่กำลังจะทำการปรับตัวเข้ากับมหามรรคแห่งวายุนี้ได้

หนึ่งในความสามารถแกนกลางของการสร้างสรรค์คือวิวัฒนาการ ดังนั้นหวังมู่จึงไม่กลัวการต่อสู้ยืดเยื้อ กลับชอบเสียอีก เขาจะยิ่งสู้ยิ่งแข็งแกร่ง

แต่ไม่นานเขาก็พบว่าเฟิงเจียนเยว่มีฝีมือ พื้นผิวร่างของหวังมู่เริ่มมีอนุภาคฝุ่นฟุ้งกระจายออกมา แล้วถูกลมพัดพาไป

นี่ก็ยังเป็นคุณลักษณะพิเศษของลม: การผุพังด้วยลม

อีกทั้งความเร็วในการสลายนั้นน่าสะพรึงอย่างผิดปกติ ชั่วอึดใจหวังมู่ก็แปรเปลี่ยนเป็นเถ้าธุลี

แต่เถ้าธุลีเหล่านี้ในที่สุดก็เบ่งบานรัศมีบริสุทธิ์ ท้องฟ้าปรากฏดวงอาทิตย์ดวงที่สอง