เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เธอเต็มใจไปกับผมไหม?”
น้ำฝนกระทบใบหน้า ทำให้แยกไม่ออกว่านี่คือน้ำตาหรือน้ำฝน ผู้นำทางได้ยินคำนี้ ก็มองหวังมู่ด้วยอาการเหม่อเล็กน้อย
เธอยิ้มขื่น: “ไม่มีทางหรอก”
“แล้วก็...นายจะปล่อยฉันไปจริง ๆ หรือ?”
เธอจะมองไม่ออกถึงเจตนาของหวังมู่หรือ?
มองออก อย่าลืมว่าเธอยังมีอีกสถานะเป็นราชันมาร ชำนาญหลายสิ่ง แต่ความปรารถนานี้ทำให้เธอยอมจมลงอย่างเต็มใจ ใครจะไม่อยากเป็นตัวเองอย่างแท้จริงเล่า?
หวังมู่ย้อนถาม: “กฎระเบียบคือให้ราชันมารตาย คือสถานะนั้นตาย ไม่ได้บอกว่าต้องเป็น ‘เธอ’”
“เธอมีมูลค่าสูง กล่าวได้ว่าเธอเป็นร่างผสมผสานของกฎระเบียบ ภายในโลกความว่างเปล่า เซียนสวรรค์และเจ้ามรรคาต่างต้องนิยามกฎระเบียบ หากวิจัยเธอโดยตรง ผมคิดว่าผู้บำเพ็ญจะก้าวหน้าได้เร็วขึ้น การจัดการของผมสำหรับเธอ คือเป็นครูแบบจำลอง”
“ฉันรู้หลายสิ่ง” ผู้นำทางอดโต้กลับไม่ได้ นี่เป็นอารมณ์แปลกใหม่ เธอถูกดูแคลน
ขณะเดียวกัน เธอเชื่อใจหวังมู่มากขึ้น เพราะแม้แต่อนาคตก็จัดวางไว้สมบูรณ์ ระดับความน่าเชื่อถือสูงมาก